ترنجبین ( ترنگبین )

ترنجبین مانی است که به صورت شبنم بر روی شاخه ها و برگ های گیاهی به نام خارشتر یا شترخار، از تیره پروانه آسا، به دست می آید. این گیاه به صورت بته در بیشتر کوهستان های خراسان، تبریز، زرند، بوشهر، بلوچستان و بیشتر نواحی جنوبی ایران یافت می شود. نکته قابل توجه این که این گیاه در همه نواحی ایران تولید ترنجبیـن نکرده، بلکه در شرایط بخصوصی محصول می دهد. برای به دست آوردن ترنجبین معمولا ساقه ها و برگ های این گیاه را، که دارای این ماده به صورت قطرات خشک شده است، جمع آوری کرده، بر روی پارچه ای گستراننده و تکان می دهند. با این عمل ترشحات خشک شده به صورت قطعات کوچک جمع آوری می شود، که به همین شکل در بازار عرضه می شود. خواص ترنجبین گسترده بوده، به طور کلی ترنجبین که یک ماده قندی طبیعی است که علاوه بر خواص طبی فراوان، برای شیرین کردن ترکیبات گیاهی به کار می رود و به مراتب بهتر از قند می باشد.