رازیانه

رازیانه گیاهی است که در کشورمان از قدیم الایام در طب سنتی و برای گرم نگه داشتن بدن اشخاص در غذاها مورد استفاده قرار می گیرد. رازیانه که در کتب سنتی با نام رازیانج، بادیان، بادیانه، بادیان سبز و… شناخته می شود در زبان عربی به شمر و در اسناد کهن رومی به شمار معروف بوده است. رازیانه بومی جنوب غربی آسیا، نواحی مدیترانه‌ای و جنوب اروپا است. گیاهی ترد و نسبتا شیرین و هم خانواده شوید، جعفری و گشنیز می باشد که دارای خواص بسیاری است. دانه های این گیاه با طبع گرمی که دارند برای پیشگیری از بیماری های قلبی و عروقی، کمک به رفع سوء هاضمه، رفع سرماخوردگی، سنگ و عفونت مجاری ادراری، نفخ، یبوست، اصلاح کمبود استروژن (هورمون زنانه) و افزایش شیر استفاده می شود. مشخصات ظاهری گیاه رازیانه رازیانه (نام علمی Foeniculum vulgare) گیاهی است، یکساله از تیره چتریان (Apiaceae) و سرده رازیانه‌ها (Foeniculum) که ارتفاع آن به یک تا دو متر می رسد. این گیاه با ساقه منشعب و پوشیده از یگ گرده سبز مایل به آبی که در انتهای ساقه های گل چتری به رنگ زرد طلایی می روید. گل آذین و دانه این گیاه مصرف فراوان پزشکی دارد و گاهی نیز همراه با اغذیه مصرف می شود. اندام مصرفی این گیاه شامل برگ، ساقه پیاز و تخم می باشد (البته ریشه آن نیز مصرف پزشکی دارد). بهترین نوع رازیانه آن است که مایل به سرخ و تازه باشد و بو و طعم تند داشته باشد. معمولا دانه رازیانه را بود داده و مصرف می نمایند.