بوزیدان ( آشواگاندا )

بوزیدان در ایران محل رویش آن در بلوچستان با نام های محلی پنیر باد، آشواگاندا، لاهائی بارو، جنسینگ هندی، چیل، لاکری و کپینگ شناخته می شود. در کتب طب سنتی یکی از انواع نام هایی که بیشتر مقرون به صحت است و به ریشه گیاه داده اند بوزیدان است. در کتب عربی سم الفار و شکران نیز آمده است. بوزیدان درختچه ای است به بلندی در حدود 1/5 متر با شاخه های پوشیده از کرک های پولکی سفید، برگ های آن بیضوی شکل تا نیزه ای پهن، نوک تیز یا گرد با قاعده باریک که با دمبرگ است. گل آن زرد رنگ، میوه آن نیز زرد که به قطر 1/5 – 1 سانتیمتر که پس از خشک شدن سیاه می شود. این گیاه در شمال آفریقا و مناطقی از آسیا و در ایران در جنوب کشور می روید. فارس، کازرون، جهرم، بوشهر و جزیره خارک، در کرمان در بم و میناب و در بلوچستان در مکران، ایرانشهر، نیک شهر و سیستان دیده شده است.