غنچه گل محمدی

گل محمدی، گیاهی چند ساله از خانواده گل رز، با گلهای صورتی و قرمز و خواص منحصر به فرد است. این گیاه از دیرباز در ایران پرورش یافته و پرورش داده شده است و محصولات جانبی متعددی مانند گلاب دارد. اما از آنجا که برخی از محصولات ارزشمند آن از طریق دمشق به کشورهای اروپایی صادر می‌شد، این گیاه رز داماسک نامیده شد. تاریخچه گل محمدی در ایران مربوط به سلسله هخامنشی است. این گیاه می‌تواند در مناطق مختلف آب و هوایی رشد کند، اما بهترین آب و هوا برای این گیاه در مناطق خشک و نیمه خشک با دمای پایین است. بهترین دما برای این گیاه 15-21 درجه است. همچنین در مناطقی که اختلاف دما بین شب و روز 5 تا 10 درجه است، کیفیت گلها بیشتر است. همه عوامل آب و هوایی ذکر شده منجر به افزایش کیفیت گل و عطر گل محمدی می‌شود. طبع گیاه گل محمدی، معتدل تا کمی سرد و خشک بوده، بنابراین ضد صفرا و بلغم محسوب می‌شود و مصلح آن برای افراد سرد مزاج، گیاه انیسون و برای افراد دارای مزاج گرم، کافور است. طبع گرده گل سرخ، گرم و خشک می‌باشد. قسمت‌های مورد استفاده این گیاه برگ، گلبرگ و غنچه آن بوده، برحسب نحوه استفاده هریک از این بخش‌ها خواص متفاوتی دارند، به‌عنوان مثال گلبرگ تازه گل سرخ خاصیت ملین داشته و گلبرگ خشک آن قابض است.